Klassiek vs Nieuw

Gepubliceerd op 17 januari 2020 11:09

Oud Vs Nieuw

 

Oei, even een stap terug en het geheel overzien!

Via Social Media kwam ik iets tegen over ondernemen. Een bepaald type business coach. Het was leuk geschreven en ik klikte er op en vervolgens wilde ik me alweer bijna aanmelden, om vervolgens in een 'funnel' terecht te komen waar je uiteindelijk iets koopt. 

Maar ik besloot eerst op internet te gaan kijken hoeveel van dit type business coaches er eigenlijk zijn. En wat bieden ze nu werkelijk aan. Hmmmm, dat waren er veel met eenzelfde boodschap en benaming! Alsof er net een event was geweest die dit businessmodel promoot.

Ik zie er vanaf! (Ik geloof in business coaches. Maar dan wel diegene die zelf een goede onderneming hebben die al jaren winst maakt en die zelf alle processen heeft doorlopen. En liever niet die van 'Wij van Wc-eend adviseren Wc-Eend')

Want waarom wilde ik er bijna mee aan de slag gaan. Het klonk goed: minder werken meer geld verdienen, efficiënter werken.  Dat willen we allemaal wel! Maar wanneer ik naar de inhoudt kijk klinkt het niet als nieuw. Het is alleen in een nieuw jasje gestoken.

En daar komt mijn link met yoga: wat is het (bij de meesten van ons) dat we iets nieuws willen. Dat we snel verveeld zijn? Waarom hebben we behoefte aan al die verschillende vormen van yoga? Die uiteindelijk allemaal gebaseerd zijn op oude technieken. Er zijn zo'n paar miljoen houdingen (asana's, banda's en mudra's) waarvan er uiteindelijk maar 84 heel belangrijk en 32 heel heilzaam. Wat is die drang naar nieuwe dingen? En geeft het ons rust? Houvast? Een bepaald gevoel van veiligheid? Of geeft het juist onrust? Een gevoel dat je misschien wel achter de nieuwste feiten (of hypes) aanloopt?

Ik ben geboren als iemand die de dingen graag ingewikkeld voor haarzelf (misschien ook wel voor haar omgeving, maar dat is een ander verhaal :-)) maakte. Iets dat me soms heeft geholpen, omdat ik er vragen door stelde. Maar het heeft me soms ook wel geblokkeerd. Iets dat ik pas zag toen ik eens stil ging worden. De rust opzocht. Want wat word ik soms gedreven om altijd maar bezig te zijn! En eerlijk gezegd wist ik niet eens hoe 'werkelijk ont-spannen zijn' aanvoelde. Ik merkte pas hoe gespannen ik eigenlijk was op het moment dat ik me eens echt tot in het diepte van mijn spieren en geest ont-spande.

Ik kwam erachter dat die ont-spanning juist zat in de eenvoud. De eenvoud van de oude klassieke methoden die het al eeuwen hebben overleefd. En niet in iets nieuws dat over een jaar misschien als vorm niet meer bevredigd.

Dit alles wil niet zeggen dat ik de nieuwe wetenschap niet fascinerend vind. Die vind ik juist interessant. Dat ze nu kunnen onderzoeken en fysiologische processen naar boven kunnen brengen die door de oude wetenschap allang bevestigd is door het gewoon te gaan ervaren. Te doen. En van daaruit wisten de mensen vroeger dat het werkte.

Vanuit vertrouwen, overgave, kennis en handelen (Bakti Yoga, Ijana Yoga en Karma yoga)

En zo kom ik bij het begin terug. Dat ik blijf ondernemen, maar niet door te kijken naar nieuwe beloftes, maar naar de klassieke variant ervan,  van 'gewoon doen!' Blijven handelen en door trial & error groeien. 

Krachtige Eenvoud!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.